Εμβάπτιση

Παραλία Πλάκα, Αγ. Ιωάννης Πηλίου. Ώρα 21.00. Άδεια. Περπατάς με κόπο χώνοντας τα μικρά σου ποδαράκια μέσα στα κατάλευκα χαλίκια της, που μπαίνουν όλο και πιο βαθιά. Το βάρος της τσάντας μπάνιου που κουβαλάς, σε αναγκάζει να παραπατάς και να βυθίζεσαι. Ο δρόμος της επιστροφής είναι γεμάτος από σκέψεις και ευχές και μυρωδιά αλμύρας. Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι η θάλασσα, αυτή η ίδια θορυβώδης του μεσημεριού, είναι μια άλλη. Και αυτή που είναι εκείνη τη στιγμή, δεν θα ξαναείναι ποτέ πια η ίδια. «Βουτάμε;», πετάς ξαφνικά στη συνοδοιπόρο σου. «Βουτάμε» φωνάζει, παρατώντας την επίσης βαριά τσάντα μπάνιου της. Η θάλασσα σε αγκαλιάζει ζεστή, πιστή μόνο σε σένα. Κανείς άλλος δεν διεισδύει εκείνη την ώρα. Μόνο εσύ. Αισθάνεσαι σκανδαλωδώς τυχερή, σαν να έκλεψες ένα φιλί που προοριζόταν για κάποια άλλη. Είσαι γυμνή. Κλαις από χαρά. Κλαις από λύτρωση. Γελάς σαν νεοφώτιστο μωρό. Ναι, η θάλασσα γιατρεύει τα πάντα.

pelio

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s