Όνειρο Θερινής Ισημερίας

Είχα κολλήσει το μάγουλό μου στο δικό σου
και τον ώμο μου στον ώμο σου
και είχα κλείσει τα μάτια
τα ξυπόλητα πόδια μας δροσίζονταν από την νωπή άμμο
και τα δάχτυλά μας ακουμπούσαν καμιά φορά από τα άτσαλα βήματά μας
 
Αλλά ήμασταν ελεύθεροι
γιατί ήμασταν ερωτευμένοι
 
Μετά απομάκρυνες το μάγουλό σου
και με κοίταξες λες και όλα μπορούν να συμβούν τώρα
Με τράβηξες από το χέρι και βουτήξαμε
στα ζεστά σκοτεινά νερά
 
Ήμασταν ελεύθεροι
γιατί ήμασταν ερωτευμένοι
 
Κι εγώ γέλαγα
γιατί το φόρεμά μου γέμισε κοχύλια κι ασημένια άμμο
που την ημέρα, μια άλλη ημέρα, ίσως φαινόταν σταχτιά
ή ακόμα και απλώς καφέ
αλλά τώρα ήταν ασημένια
 
Γιατί ήμασταν ελεύθεροι
αφού ήμασταν ερωτευμένοι
 
Κι όταν με ρώτησες τι υπάρχει ανάμεσά μας
σου είπα το νερό
και μου βούτηξες το κεφάλι γελώντας
κι εγώ σε φίλησα στο πόδι, κάτω από το νερό
 
Αφού ήμασταν ελεύθεροι
αφού ήμασταν ερωτευμένοι
 
Και το χειμώνα που ξημέρωσε
δεν με ένοιαζε που έλειπες από δίπλα μου
που ξύπνησα σε ένα παγωμένο σεντόνι
Αφού σε εκείνο το όνειρο θερινής ισημερίας
 
Ήμασταν ελεύθεροι
ήμασταν ερωτευμένοι
 
1016958_10151649579834093_700256056_n
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s