Χειμερινός Κολυμβητής

Τα μεγάλα δάχτυλα των ποδιών του
Αυτά ήταν τα πιο τολμηρά
Αυτά τον πήγαν πρώτα εκεί που δεν τον πήγε το υπόλοιπο σώμα
Αυτά τα δύο μεγάλα δάχτυλα
Δύο μεγάλοι στρατηλάτες
Που ανοίγουν δρόμο
Στα μικρά βότσαλα
Που συνθέτουν την ακρογιαλιά

Αυτά
Σαν να τα κάλεσε το νερό
Και τα έδεσε η αιώνια μοίρα
Των πόλων του μαγνήτη

Αυτά
Βούτηξαν πρώτα μέσα
Σε εκείνη την θάλασσα του Νοεμβρίου
Εκείνη τη θάλασσα που έχει ευλογηθεί
Από τις ψυχές που έφυγαν από τα χέρια
Του Αρχάγγελου Μιχαήλ

Επίτηδες τις άφησε
Να πέσουν
Να γίνουν κοχύλια
Αστερίες
Φύκια
Μέδουσες
Τσούχτρες

Βούτηξαν τα δάχτυλα
Βούτηξε το όλον του
Βράχηκε το κεφάλι του
Σαν να απομακρύνονταν όλες οι αμαρτίες
Και ξαναέμπαιναν στο ίδιο νερό
Που τον βάφτισε

Κύκλος φαύλος
Ξεπλενόμαστε από τις αμαρτίες
Και ξαναβουτάμε σε αυτές

Το πήρε απόφαση
Και άρχισε τις απλωτές
Τα χέρια του μεγάλωναν
Το ίδιο και τα πόδια του
Έγιναν τεράστια κουπιά

Πολύ γρήγορα έφτασε σε τοπίο πάγων
Εκεί που μένει η λήθη
Η νοσταλγία
Δύο καρβουνίσια μάτια
Και ξαπόστασε
Πάνω σε έναν τεράστιο βράχο
Από πάγο

Και θλίψη

Γιατί θυμήθηκε πως
Ακόμη κι αυτός
Ο πιο γενναίος χειμερινός κολυμβητής
Που αψήφησε όλους τους κανόνες
Που βαφτίστηκε
Και ξαναμάρτησε
Ήταν απλά ένας μικρός κολυμβητής
Στην απέραντη μοναξιά
Του ερωτικού ωκεανού

siouxsie-sioux-pierre-et-gilles_large

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s