Σημεία Στίξης

Πώς αποδίδονται άραγε οι παρενθέσεις στην «κανονική» ζωή;
Ή οι αγκύλες;
Πώς εκφράζουμε τα αποσιωπητικά;

Με μία μας κίνηση;
Με παύση;
Με έναν άλλο εαυτό που δρα παράλληλα με εμάς, κάνοντας αυτά που εμείς βάζουμε σε παρενθέσεις;

Πώς θα σου μιλούσα – χωρίς να σου μιλάω – μέσα από τις παρενθέσεις μου;
Τα λόγια προδίδουν, αφού τα προδώσουμε πρώτα εμείς.
Και τα μάτια προδίδουν.
Με προδίδουν.

Όταν σε κοιτάζω.

(Θλίψη. Μοναξιά. Πόνο. Πόθο. Σώσε με)

Και όταν τα κλείνω με προδίδουν.

(Νιώσε με. Κλείνω τα μάτια μου για να δεις την επίδρασή σου στο σώμα μου)

Τα αποσιωπητικά στην αγκύλη μου

[Θέλω να σε αγκαλιάσω και να ανακαλύψω μια νέα γη]
[Μια ανάσα που συγχρονίζεται με μία άλλη]
[Το κεφάλι σου στην κοιλιά μου, να νανουρίζεται από την ζωή μου]

Οι παρενθέσεις μου δεν έχουν ερωτηματικά.
Μόνο καταφάσεις στις παρενθέσεις.
Μόνο δηλώσεις.
Μόνο ναι και ευκτικές.

Οι παρενθέσεις είναι ο καταπιεσμένος , δουλοπρεπής εαυτός μας
που πασχίζει να λιαστεί λίγο στο φως που εισβάλει από τα κάγκελα

[Απόψε θα ανοίξω την αγκύλη μου, για να μπεις…….

κατάλογος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s