Ψυχοσάββατο*

Πάρτε ένα κλωναράκι βασιλικό
Πάρτε το, σας παρακαλώ

Πρέπει να το μοιράσω
Πρέπει να τον μαδήσω τούτο το ψυχοσάββατο
Αλλιώς η παράκληση λένε δεν πιάνει
Κι εγώ θέλω να πιάσει

Πιάστε και δέστε, να, μοσκοβολάει
Είδατε;
Εγώ το παίρνω και το τρίβω έτσι να στα ρουθούνια μου επάνω
Μέχρι να μου μυρίζει όλος ο κόσμος βασιλικό

Καμιά φορά το βάνω επάνω και στα μάτια μου
Αντί για μαντήλι
Σφουγγίζω με αυτό τα δάκρυά μου
Και μου φαίνεται μετά όλος ο κόσμος σαν βασιλικός
Φουντωτός και μυρωδάτος
Και παύω να κλαίω, έτσι, απλά

Πώς είπατε; Ναι, καλά βλέπετε
Είναι κόκκινος
Οι ρίζες του φταίνε
Πώς να σας το πω αυτό που έχει γίνει
Φοβάμαι να το μολογήσω
Φοβάμαι πως θα με κατηγορήσετε, και δεν ξέρετε

Εγώ είχα κάποτες έναν άντρα
Ένα άντρα όμορφο πολύ
Τον είχα στα σεντόνια μου, σάρκα από την σάρκα μου
Ήταν ο καθρέφτης μου
Κάθε πρωί με κοιτούσα στο πρόσωπό του
Και με αγαπούσα

Ένα μεσημέρι με πήρε ο ύπνος
Και μου φυγε
Σηκώθηκα λίγο ανταριασμένη από τον ύπνο – είχα δει όνειρο
Και αυτό που με κατηγορώ ως τα σήμερα είναι που δεν θυμάμαι τι όνειρο ήταν –

Κοιτάζω την σάρκα μου, έλειπε
Τα σεντόνια ζεστά, τσαλακωμένα
Λέω εδώ θα είναι, θα βγω να τον δω χωρίς να το ξέρει,
Έτσι μόνο να τον δω και μετά, αφού μετρήσω ως το είκοσι,
Θα πάω να του μιλήσω
Μόνο τότε

Έτσι βγήκα κάτω στην ακρογιαλιά
Μα δεν ήταν
Και με έπιασε η θύμηση του ονείρου
Που δεν θυμάμαι ως τα σήμερα τι ήταν
Μα ήξερα πως δεν ήταν καλό

Και βουλιάζοντας τα ποδάρια μου μέσα στην άμμο
Έψαχνα και έψαχνα να τον βρω
Και πατούσα πευκοβελόνες και τα πόδια μου πληγιάζονταν
Μα εγώ ήξερα πως αν τον βρω, θα έγιαναν οι πληγές

Τον βρήκα
Τον βρήκαν τα πόδια μου
Σκόνταψα επάνω του
Μα δεν ήξερα,
Κάποιο δέντρο, είπα, είναι, κορμός, εδώ αφημένος,
Έτοιμος κομμένος για τον χειμώνα, να ρθει ο νοικοκύρης που τον έκοψε
Να τον τεμαχίσει για την ζεστασιά της οικογένεια τον Φλεβάρη

Μα μετά είδα πόδια
Είδα το μεγάλο δάχτυλο, αυτό που πείραζα πολλές φορές για να με πάρει ο ύπνος

Σήκωσα την φυλλωσιά και είδα

Μου τον σκοτώσανε

Ποιος;
Ποιοι;
Τι;

Δεν έμαθα ποτέ

Εγώ φταίω, εγώ
Εγώ που δεν τον έδενα δίπλα μου
Να ξέρω πότε σηκώνεται, να τον ακολουθώ παντού με μάτια πρησμένα από τον ύπνο
Εγώ φταίω που τον είχα ελεύθερο

Και μου τον σκοτώσανε

Έκοψα το κεφάλι του
Έτσι, σαν να κόβω τριανταφυλλάκι με χρώμα σταχτί
Αυτό το σταχτί της αγριοτριανταφυλλιάς, που μεγαλώνει μονάχη της χωρίς φροντίδα
Με νερό βρόχινο

Το πήρα στην αγκαλιά μου, το νανούρησα και το τραγούδησα
Και με πήρε ο ύπνος εκεί, στο ξέφωτο με τις πευκοβελόνες
Και ξύπνησα κι είχε σκοτεινιάσει και το δάχτυλο το μεγάλο με κοιτούσε
Σαν να με ρώταγε τι θα κάνω

Γυρίσαμε σπίτι, εγώ και το κεφάλι
Καθίσαμε στην αυλή
Εγώ και το κεφάλι
Γύρα μας σκοτάδι πίσσα κι ένα τζιτζίκι – τι ήθελε το τζιτζίκι μέσα στη νύχτα;

Ακούμπησα το κεφάλι μου πίσω
Σε ένα βαρέλι που έχουμε φυτεμένο τον βασιλικό
Η γιαγιά μου το βρήκε το βαρέλι και φύτεψε τον βασιλικό
Κι από κάτω ήταν υγρά πάντα, έβρισκαν καταφύγιο οι γκοστέρες

«Ευλογημένες είναι οι γκοστέρες, και να μην τις φοβάσαι. Είναι στοιχειά του σπιτιού και το φυλούνε»

Ακούμπησα δίπλα μου το κεφάλι
Και βάλθηκα να ξεθάβω τον βασιλικό από το βαρέλι
Δουλειά βαριά, βαρύ το χώμα, πολύ, ποτισμένο
Κάθε τόσο κοιτούσα δίπλα το κεφάλι μην μου το πάρουν τα στοιχειά
Μην μου το πάρει κανείς

Και του μιλούσα
«Θα σε κάνω να ξαναζήσεις, θα μου γίνεις φυτό κι εγώ θα σε ποτίζω και θα σ’ αγαπώ το ίδιο»
Αφού έβγαλα όλο το χώμα και το φυτό μαζί με τις ρίζες, έβαλα μέσα το κεφάλι του
Ξαναέβαλα το φυτό
Και το χώμα
Πήρα μια χούφτα νερό και έριξα
Και άλλη μία και έριξα σε εμένα

Αγιαστήκαμε

Κι ο βασιλικός μου έπιασε και έγινε κόκκινος
Και ξέρω πως ζει
Ο άντρας μου ζει

Και πια τον μοιράζω
Κλωναράκι κλωναράκι
Γιατί ξέρω πως τον σκότωσαν από ζήλια

Γι αυτό τον μοιράζω
Για να μοσχοβολά όλος ο κόσμος
Όχι μόνο εγώ να τον μυρίζω

Αλλά μόνο στη δική μου αυλή να είναι

Μην το πετάξετε το κλωναράκι
Μη
Είναι ψυχοσάββατο

* (εμπνευσμένο από μία σκηνή της Διασκευής του Δεκαήμερου του Βοκάκιου, από το Εθνικό Θέατρο)

mega_LARGE_t_53761_1269728_type12250

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s