Για να μην ξεχάσω

Τα γράφω αυτά εδώ για να μην τα ξεχάσω. Για να μην περάσουν στη λήθη.

Χθες βράδυ, μετά το τέλος της παράστασης «το αμάρτημα της μητρός μου» που παρακολούθησα για δεύτερη φορά, θέλησα να περιμένω για να συγχαρώ τους συντελεστές. Όχι πολύ μετά από το τέλος της, βγαίνει ο Ηλίας Λογοθέτης. «Συγχαρητήρια κύριε Λογοθέτη» – πόσο άχαρο μου φάνηκε αυτό. Πόσο λίγο. Αλλά είναι αυτές οι αμήχανες στιγμές που τα λόγια απλά δεν αρκούν και η κοινωνική σύμβαση σου απαγορεύει να σφίξεις τον άλλο στην αγκαλιά σου, χωρίς να του πεις τίποτα. Ελαφριά υπόκλιση από τον κ. Λογοθέτη. Και μετά, απευθείας με κοιτάζει με τα υπέροχα, αεικίνητα γαλάζια του μάτια. Και αρχίζει. Να μιλά, ακατάπαυστα, ακριβώς όπως ακατάπαυστα μεταφέρει το κείμενο του Βιζυηνού.
– Δεν γίνεται μόνο να γελάμε πια. Πρέπει ο άνθρωπος και να κλαίει. Τι θέλουν; Να μην νιώθουμε πλέον; σε λίγο θα μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι το καλό και το κακό γεννήθηκαν μαζί. Θα μας κάνουν να νομίζουμε πως είναι από διαφορετικά στρατόπεδα. (….) Δεν θέλησα να κάνω αυτό το κείμενο σαν αναλόγιο «είχα-μιαν-αδερφήν-την-Αννιώ» (το έλεγε πολύ αργά, συλλαβιστά). Ήθελα μια τρέλα, κι ό,τι πιάσει ο καθένας. Έτσι είναι. Στη ζωή είναι ό,τι πιάσεις. Δεν γίνεται όλα να είναι μασημένα. Κι απορώ πώς με κάνει το κείμενο να κάνω πράγματα. Να τρέχω, να χοροπηδώ στη σκηνή. Το κείμενο με κάνει να τα κάνω. Το κείμενο με πάει.
Του αναφέρω πώς έχει μείνει μόνο το δίστιχο από το υπέροχο τετράστιχο:

Και από τότε που θρηνώ
το ξανθό και το γαλανό
και ουράνιο φως μου
μετεβλήθη εντός μου
και ο ρυθμός του κόσμου

και πως είναι άδικο, είναι μισό, χάνονται όλα αν δεν θυμάσαι όλο το τετράστιχο.
Μετά από αυτό πέρασε στη σιωπή, μου λέει, αυτό είπε και πέρασε σε αυτόν τον απέραντο τόπο της σιωπής. Είναι σαν τον σεισμό, γκρεμίζονται όλα και μερικοί άνθρωποι μαζεύουν μικρά συναισθήματα – πού είναι η βαλίτσα μου, σου λέει. Μα, εδώ γκρεμίζεται το σύμπαν. Ποια βαλίτσα;
Το πρόβλημά μας είναι πως δεν έχουμε διανοούμενους. Οι διανοούμενοί μας μας πρόδωσαν. Και η Αριστερά έχει το σύμπλεγμα της ήττας.
Και είμαστε τόσο κουρασμένοι. εγώ κοντεύω τα 80 και τρέχω, κοπιάζω. Στις σχολές που διδάσκω όλα τα παιδιά είναι κουρασμένα, σέρνονται. Έρχεται η μία κουρασμένη, το μεταφέρει στη διπλανή της. Και έτσι κουράζονται όλοι.
Η ζωή πρέπει να σπαταλιέται να ξοδεύεται. Μαζευόμαστε να τραγουδήσουμε, παρέα και κατά τις 12 φεύγει ο ένας «έχω γυναίκα» λέει, πρέπει να φύγω. Λες κι εμείς τι; Δεν έχουμε;
Οι γυναίκες είστε πολύ ανώτερες από εμάς. έχετε μία διαίσθηση, νιώθετε πράγματα… Εμείς είμαστε… κι έχουμε απογίνει, δεν ξέρω γιατί γίναμε έτσι..

Μιλούσε, μιλούσε, και με κοιτούσε απευθείας στα μάτια. Ένα μικρό κοινό είχε σχηματιστεί γύρω του, αλλά αυτός επέλεξε τον θεατή του. Μπαμ. Κάρφωμα. Μπορούσα να δω μέσα στα καταγάλανα μάτια του, τις απίστευτες στροφές που έπαιρνε το μυαλό του. Τους τόμους βιβλίων που έχουν περάσει από τα μάτια του. την αεικινησία της ψυχής του. Είναι σχεδόν 80 χρονών και κουβαλάει μία παιδικότητα που δεν μπορεί να συλληφθεί. Είναι 80 χρονών και είναι ερωτεύσιμος.
Ευχήθηκα βαθιά μέσα μου μα και του την είπα την ευχή μου, να είναι πάντα γερός, να φτάσει 200 χρονών.
Μου είπε, νομίζω πως το κείμενο θα με αφήσει. Θα μου πει το κείμενο να το αφήσω. Προς το παρόν μου λέει να μείνω μαζί του. Και θα μείνω.

Η διδασκαλία του Λογοθέτη μου έφερε στο μυαλό μια αντίθεση άσχημη. Πριν από κάποια χρόνια είχα πάει να συγχαρώ έναν άλλο, νεώτερο, πολύ νεώτερο ηθοποιό και όταν του λέω «μα πώς καταφέρατε να προσεγγίσετε έτσι τον ρόλο;» μου απάντησε με περίσσιο ύφος «εμ, ξέρετε υποκριτική λέγεται «. Με ξενέρωσε και με ξεκάβλωσε τόσο που δεν νομίζω να ξαναείδα παράστασή του.

Οι πραγματικά σημαντικοί άνθρωποι είναι σεμνοί. Και ευγενείς.

Να ζήσεις χίλια χρόνια, Ηλία Λογοθέτη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s